Ana içeriğe atla

Kayıtlar

2008 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Filmler ve bize düşündürdükleri...

İnsan yapı olarak yaşadığı dakikarlada kendi önüne neler geleceğini bilmeden ilerler durur, Rastlantısal daha doğrusu Tevafuk eseri önüne çıkan şeyler hayatına yön verir. Hiç düşünüyormusunuz hayatınızda böyle önünüze çıkan daha önce bilmediğiniz tanımadığınız kişiler hayatınızı nasıl değiştirir. Bugün güzel bi film izledim.... Kesinlikle,Belki ( http://www.imdb.com/title/tt0832266/ ).. Filmi alalı 3 hafta kadar oluyor. montumun iç cebinde dolaştırıp duruyordum... bugün afişini dahi hatırlamadan başladım izlemeye, film izleyecek havamda güzel bir pazar günüydü.. Oğlum gece boyunca annesini uyutmadığından,sabah erkenden kalkıp anne babasını da ayağa dikmişti.. ben film izlerken onlarda uyuyamadıkları saatleri kapatmaya uykuya dalmaya gitmişlerdi... Film gerçekten güzel, izlenmesi gereken filmlerinin içine aldım. Aslında garip olan daha doğrusu filmleri izlerken bizleri etkilemelerinin nedeni kendimizi filmde ki bir karakterin yerine koymamızdır. Filmde bir baba,kız ve evlilik hikayesi ...

Bazen Elinden birşey gelmez

Son günlerde yaşaıklarım o kadar ilginç ki, Uzun geçen hamilelik döneminden sonra sonunda çocuğumuz dünyaya gelmişti. Ancak iş hayatımda işler beklediğim gibi gitmiyordu. Piyasada bir duraklama yaşanıyor borçlarım git gide artıyordu. İpin ucunu artık ha kaçırdım ha kaçırıcam diye düşünürken Oğlum dünyaya geldi... Can'ım Mustafa'm.... Daha önce eşimle kararlaştıdığımız gibi Adapazarı'ndan İstanbul'a gelmiş ufaklık biraz büyüyene kadar buralarda takılırız diye düşünmüştük. Can'ım Mustafa'm bereketi ile geldi ve işlerde açılma yaşandı.... Çok şükür o doğduğundan beri dur duraksız çalışıyoruz. Normail koşullarda sabah 9 akşam 5 çalışırken şimdilerde ise iş yoğunluğundan sabah 8 gece 12, bazen sorunlu işler içinse sabah 5 lere kadar duraksız çalışıyoruz. Hayatımın hiç bir evresinde çalışmaktan şikayet etmedim. Doğmuş olan oğlumu günd 1 -2 saat oda o uyurken görmekten bile şikayet etmedim. Sabah evden çıkıp, tüm gün aklına yemek getirmeden 1 öğünle geçiştirmektende ş...

Baba Olmak

Temmuz ayında başlanan ve aralıksız devam ettiğimiz çocuk sahibi olma yolculuğunda son 10 güne girmiş bulunuyoruz. İnsan düşünüyor 10 gün içinde yarı kökleri benden yarı kökleri Sevgili karımdan gelen bir birey kucağımıza düşecek. Hele ki bu ilk çocuk olduğundan benim çocuğum neye benzer nasıl bişeydir gibi belirsizlikleri düşünürken sadece ultrasonda görebildiğiniz ve ses sinyallerinin ekrana düşürdüğü yeşilimsi görüntüden çocuğunuzun burnunu dudaklarını gözlerini ve saçlarını hayal edebiliyorsunuz. Epeydir karımla İstanbul'da yalnız vakit geçiremiyorduk. Ne yaptıysak bir türlü denk düşmemişti. Dün akşam saat geç olmasına rağmen bir kaçamak yaparak Bebek Starbucks'a gittik. Çok sık gitmememize rağmen boğazın kenarında ki denize sıfır loş bahçesin sohbet etmenin keyfine aşina olduk diyebilirim. Orda olmadığımda özlediğim benim için özel yerler vardır. Buralara ne kadar zaman sonra gitsem de daha dün gitmişim gibi sıcaklık duyarım. Bebek'te ki Starbucks'da artık benim iç...

“Zaman Bir Babanın Hayallerine Çare Olabilir mi?”

Hey şey hayal etmekle başlar bu dünyada, Ben daha senin düşüncen yokken başladım hayal etmeye. Seni, beni ve onu. Daha lise öğrenciliğinden yeni çıkmış toy delikanlıydım. İçime kapanık, kalbi kırık ve artık ailesinden de uzaklarda yapa yalnız bir ben vardı. Büyük bir heyecanla başka bir şehre, başka bir yaşantıya doğru gidiyordu dayımın sürdüğü araba. İçinde dayım yengem annem ben teyzem. Hayatımda yalnız başıma sorumluluk sahibi olarak yaşamadığım dünyada kontrolü benim elimde olan bir evde yalnız başıma bir akşamüstü bırakıldım. Oturma odamda çekyatlarım, televizyonum, bilgisayarım vardı. Mutfağımda buzdolabım, fırınım, raflarımda el işi örtülerim vardı. Yatak odam da yatağım, nevresim takımım, gardırobum. Evet evde her şeyim tamamdı artık kendi sorumluluğum da kendi başıma yaşamam gerekiyordu. Ben ne yaptım, bir ay dayanamadan yanıma ev arkadaşı aldım ve 6 ay dayanamadan sorumluluğu bende olan bir hayattan kaçtım. Okumak için gittiğim bir dünyadan hayal kırıklığı ile geri döndüm. Ko...

İlk ama son yazı olmayacak

Aylardır düşündüğüm ama vakitsizlik ve ilgisizlikten birtürlü başına oturamadığım blogumu sonunda açmış ve aktif duruma geçirmiş bulunuyorum. Aslında yazmayı seven biri olarak bir kaç yıldır yazamamanın verdiği sıkıntıyı gündelik şeyleri karşımda bi muhatap bulmadan yazarak içimi rahatlatmak istiyorum. Bunlardan ilkide bu yazımın hemen ardından geliyor :D